فریاد در سکوت

همیشه می گم ...خوش به حال شاعرها ...

حرف های دل شون و اون حرف هایی که گفتن ساده اش سخته رو به شعر می گن

حالا یه سری حرف ها رو که گفتنش سخته این اقا سید که البته نمی شناسمش !!!

به شعر گفته ...بخونید ببنید حرف دل شما ها نیست؟!

شعر رو هم از ماهنامه سوره قسمت شعر برداشتم .

                             ----------------------------------

بسم رب المهدی عج

خواستم در مورد انتظار بنویسم ...

همه دانسته ها و برداشت هایم را جمع کردم ...

اما نتوانسته بودم همه انتظار را بگوییم ...

و شاید همین نشناختن درست مانع انتظارم بود ...

تا اینکه متن زیر را کاملا اتفاقی یافتم ...کتاب ها را جستجو می کردم برای یافتن موضوعی دیگر ...

اما چیز دیگری یافتم ...

تعریفی کامل و زیبا از انتظار ...از زبان کسی که جلوه انتظار بود ...

دست نوشته های شهید احمد رضا احدی مطالب بسیار زیبایی دارد...

که در زیر مطلب کوتاهی از آن را می آورم ...

به امید اینکه راه را بیابیم ...

روحش شاد ...

...................................................................

امید و انتظار

راستی انتظار چقدر سخت است ! نمی دانم تا به حال انتظار کشیده اید ؟

شاید تعجب کنید ، ولی هر درنگی انتظار نیست .

انتظار یعنی محتاج یک چیز بودن و نداشتن و صبر برای حصول آن .

پس سه راس مثلث انتظار « احتیاج » « فقدان » و « صبر » خواهد بود .

هر کدام از این سه راس اگر در معنای کامل واقعی خود منظور نشود ، مفهوم نا درستی از انتظار

خواهیم داشت .

اول احتیاج است با تمامی وجود . نه احتیاج نسبی . احتیاج به اصل مطلوب . نه غیر آن .

چنانچه غیر از مطلوب چیز دیگری نتواند حاجت تو را برآورد .

اگر احتیاج به مطلوب مطلق نباشد ، انتظار ، معنای کاملی ندارد .

دوم فقدان مطلوب است . چه اگر آن چیز را داشتی ، دیگر احتیاجی وجود ندارد .

البته نمی توان گفت هر احتیاجی ناشی از فقدان مطلوب است .

سوم صبر است . اگر در حالت فقدان مطلوب محتاج آن باشی ولی شوقی برای صبر کردن نداشته باشی

در واقع انتظاری هم نداری .

پس انتظار یعنی با تمام وجود محتاج باشی ، چنان که چیزی جز مطلوب احتیاجت را رفع نکند ، و در عین حال در آن لحظه مطلوب وجود نداشته باشد و با تمام اینها صبر کردن برای حصول مطلوب .

اما اگر در انتظار چاره ای جز صبر کردن نداشتی و تاب و توان صبوری هم نداشته باشی ، باید امیدوار باشی

امید چاره صبر کردن است . این که می گویند انسان به امید زنده است یعنی همین .

امید چیزی نیست که همیشه تو را به هدفت برساند .

در انتظار که با صبر توام شده است ، امید است که تو را در این راه دشوار شکیبا می کند و به تو نیرویی

می دهد که بتوانی طاقت بیاوری .

امید به سالک و خواهنده شتاب نمی دهد ، بلکه او را به موازات گذر زمان همراهی می کند ، همچون موزیک متن که تماشای فیلم را برای بیننده آسانتر می کند .

جان کلام اینکه :

هر انتظاری ، باید احتیاج مطلق برای رسیدن به مطلوب را در پی داشته باشد . تنها راه این انتظار صبر ،

و تنها کمک کننده به این صبر امید است ، که آن هم می باید در معنایش دقت کرد .

بسم رب المهدی (عج)

از پرده برون آی دلم غرق تمناست

                                            تقصیر دلم نیست تماشای تو زیباست

در حلقه عشاق ز رحمت گذری کن

                                          تا جلوه حسنت نگرند از چپ و از راست

خون می خورم از هجر ولی با که توان گفت

                                          کاین درد نهان سوز از آن من تنهاست

چون نسیت نظر با منت از شدت رشکم

                                          هر جا گذری اشک من از دیده هویداست

گر مست شده عالمی از جام نگاهت

                                          چشمان تو جامند نم چشم تو صهباست

چشم من دلسوخته سر چشمه خون شد

                                          جانا نظری کن که کنون چاره مداواست

عاری نبود از حرم و دیر و کلیسا

                                         دلدار به هر جاست یقین اهل دل آنجاست

مستانه بگیریم قدح در شب وصلت

                                       مستی ز رخ یار چه جان بخش و دل آراست

وصل ار ندهد دست در این فرقت جان سوز

                                        از بخت چه نالیم که جرم از طرف ماست

ما زنده از آنیم که در بحر تو غرقیم

                                        غواص وشانیم که چشمان تو دریاست

گفتم به خرد یار زما رخ ز چه بنهفت

                                        « گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست »  

...زود

دیگر فقط جمعه ها انتظار*  آمدنت را نمی کشم

چه فرق می کند جمعه باشد یا روز دیگر !!؟

که تمامی لحظه هایم متعلق به توست .

دیگر هر لحظه به انتظار * آمدنت هستم

هر صبح و هر شام

هر ساعت و هر لحظه

منتظر * تو ای کهف حصین من !

منتظر* تو ای مهربان ترین من !

از این جمعه تا جمعه دیگر فاصله بسیار است .

اما تو زود می آیی ...

اگر ....

كجا بروم...؟

اگر ز خويش براني مرا ، كجا بروم؟

كجا به غربت از آن كوي آشنا بروم؟

رفيق وسوسه ي نفس هرزه گرد نيم

كه بي وجود عزيزت به هر كجا بروم

روا مدار كه با صد گلو فغان ز غمت

چو اشك ديده ز پيش تو بي صدا بروم

كنون كه برگ و نواي بساط عيش تو راست

مخواه غمزده ، بي برگ و نوا بروم

طبيب درد مني اي مسيح عشق كجا

به غير درگه تو پي دوا بروم ؟

*************

اللهم عجل لوليك الفرج

و جعلنا من اعوانه و انصاره

سرگشته از این حال پریشانی خویشم

با یاد رخش  تاب و توان از کف ما رفت

افسانه چو مجنون بیابانی خویشم

در خلوت تنهایی ام ای محرم اسرار

دلخسته از این بی سر و سامانی خویشم

باز آ گل نرگس بگشا پرده غیبت

چون منتظر*ه طلعت نورانی خویشم

عمرم به سر آمد و ندیدم رخت ماهت

باز آ که پریشان ز پریشانی خویشم