تبليغاتX
فریاد در سکوت

فریاد در سکوت

امید نو

بسم رب المهدی عج
آرزو بر دلمان مانده بود....چون عقده ای فروخورده در گلو بود
که یک مسئول ایرانی ...نه یک شیعه... بایستد در حضور نمایندگان همه دنیا
وبگوید از موعودمان ....شروع کند با نام آقایمان
و چقدر شیرین بود ...
اللهم عجل لولیک الفرج و عافیه و النصر و جعلنا من اعوانه و انصاره
آنچنان شیرینی این کلام بر جانم نشست که با خود گفتم
اگر انتشار نام مولا و یاد اوری آمدن موعود امم تنها دستاورد این سفر بود
باید خسته نباشید گرمی به هیئت ایرانی مان بگوییم
در هیاهوی بحث های تکراری و خسته کننده سخنی نو مطرح شد
و کسی پشت تریبون قرار گرفت که در هنگامه جولان اندیشه هایی که خدا را از زندگی می رانند
از مذهب و ترویج معنویت در جهان سخن گفت
و حمایت مظلومان عالم را جلب کرد
و ما را چه کار با صاحبان زر و زور و تزویر
آنان هماره در جنگ با مظلومان بوده اند و به صراحت تئوری می دهند که
این فقرا سر بار جامعه جهانی اند ....این استثمار شده گان بهتر است که نباشند
تا ما دنیایی بسازیم سرشار از رفاه
برای اندکی از مردم یعنی همان قدرتمدارن صاحب ثروت
و ما یاد اوری کردیم که :زمین از آن مستضعفان است
*******
این مقدمه ای بود تا در زیر گوشه هایی از مقاله محمد ایمانی را بیاورم
کاملش را در کیهان 28 شهریور می یابید
......
حکایت تو و ما . حکایت ماهی است با دریا . غرق دریای رحمت توایم و همین . خود حجاب شده تا اسرار تشنگی کمتر بدانیم
تو را -ای موعود منتظر- باید از مستضعفان آمریکا پرسید که در کنار قله های ثروت انباشته . بی خانمانند و در برابر
سیل و طوفان .بی پناه ....تو را باید از گرسنگانی شکم به پشت دوخته و جگر های از تشنگی
سوخته پرسید که هیچ سهمی در این دنیای نا برابر ندارند .
چیست این قصه پر رنج آخر الزمان ؟ که به نام دموکراسی . مالکیت خصوصی و سرمایه داری . 50 میلیون آمریکایی فقیر مطلق باشند
در حالی که لااقل در آن سرزمین نباید فقیران پابرهنه که هیچ بهر ه ای از بیمه و تامین اجتماعی ندارند . یافت شود .
راستی اومانیسم و ماتریالیسم و سکولاریسم با عروس بزک کرده «مدرنیته و تجدد».بشر را تا کجا در منجلاب و انحطاط فرو برده است ؟
پایان تاریخ -در اوج تبختر و نخوت بشر - چرا چنین شرم آور رقم خورده است ؟
نیکو فرمود صادق آل محمد ص که «قیام قائم علیه السلام واقع نخواهد شد مگر آن که هر صنف و گروهی از مردم به حکومت 
رسند تا نگویند اگر ما به حکومت می رسیدیم به عدالت رفتار می کردیم . آن زمان است که قائم عج به حق و عدالت قیام خواهد فرمود
...
چیست پایان شیرین قصه تلخ آخر الزمان ؟؟؟
آیا در این پایان تباه تاریخ. آغاز سپیدی هم هست ؟ آری . ای بهار جان ها . سوگند به آن که بهار را بهانه ای برای گفتن رستاخیز
بزرگ تو آفرید که جان ها با آمدنت خواهد شکفت و طراوت به روزگار بر خواهد گشت ....

+ نوشته شده در  چهارشنبه 30 شهریور1384ساعت 23:20  توسط آرام   | 

تماشای تو زیباست

بسم رب المهدی (عج)

از پرده برون آی دلم غرق تمناست

                                            تقصیر دلم نیست تماشای تو زیباست

در حلقه عشاق ز رحمت گذری کن

                                          تا جلوه حسنت نگرند از چپ و از راست

خون می خورم از هجر ولی با که توان گفت

                                          کاین درد نهان سوز از آن من تنهاست

چون نسیت نظر با منت از شدت رشکم

                                          هر جا گذری اشک من از دیده هویداست

گر مست شده عالمی از جام نگاهت

                                          چشمان تو جامند نم چشم تو صهباست

چشم من دلسوخته سر چشمه خون شد

                                          جانا نظری کن که کنون چاره مداواست

عاری نبود از حرم و دیر و کلیسا

                                         دلدار به هر جاست یقین اهل دل آنجاست

مستانه بگیریم قدح در شب وصلت

                                       مستی ز رخ یار چه جان بخش و دل آراست

وصل ار ندهد دست در این فرقت جان سوز

                                        از بخت چه نالیم که جرم از طرف ماست

ما زنده از آنیم که در بحر تو غرقیم

                                        غواص وشانیم که چشمان تو دریاست

گفتم به خرد یار زما رخ ز چه بنهفت

                                        « گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست »  

                                                  

یا مهدی ادرکنی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 9 شهریور1384ساعت 18:3  توسط آرام   | 

هو العلیم

نزدیک شهادت دو عزیز هستیم که نامشان با گذشته نزدیک ما پیوند دارد

شهادت شهیدان رجایی و باهنر ...و از دست رفتن امید هایی که مردم به دولت آنها داشتند

و از آن به بعد بود که این ایام هفته دولت نام گرفت ...

و دولت هایی در این هفته آمدند و رفتند ...

امسال هم دولت آقای خاتمی پس از هشت سال می رود با همه اشک ها و لبخند ها و البته درد ها یی که بر دل ما ماند ...

و دولتی جدید فرصت می یابد ...

دولتی که هنوز نیامده نظرات بسیار زیاد و البته کاملا متفاوتی در باره اش مطرح شد .

دولت احمدی نژاد که حتی آمدنش هم شبیه قبلی ها نبود ... و شاید بهتر باشد آن را

"دولت امید" بنامیم .

هم امید برای آنانی که همه امیدشان را در برگ رای نوشتند و تقدیمش کردند

و هم برای آنانی که سال هاست منتظر دیدن شکست آرمان های انقلاب هستند ...

و برای گروه دوم از آنجا که اگر این دولت از پس عمل کردن به شعار هایش بر نیاید ...

چه کسی می تواند اعتماد دوباره مردم را جلب کند؟؟ !!

مطمئنا از گروه هایی که در ۲۵ سال گذشته آمده اند نخواهد بود ...

و این دولت که مانند تیغ دولبه شده است ...و چشم های زیادی منتظر دیدن نتایج عملکردش هستند

حامی دیگری دارد ....

به امید آینده ای روشن ...

 دولت ...

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 5 شهریور1384ساعت 9:17  توسط آرام   |